OUDERDOMSCULTUUR

 

Vrijwel elke zestigplusser heeft er wel eens last van: het geheugen laat je in de steek. Het begint met namen. Die zanger, hoe heet die ook al weer? Nou ja, laat ook maar. En als ik met iets totaal anders bezig ben, komt als uit het niets de vergeten naam op de proppen. Zonder enig verband met mijn bezigheden van dat moment.
Maar lanzaamaan gaat het verder. Je loopt naar de keuken om een kopje te halen. In de keuken doe je even een klein afwasje en vergeet wat je eigenlijk ging doen. Mijn grootste probleem is mijn opruimwoede. Vaak ruim ik iets zo zorgvuldig op, dat ik het niet meer terug kan vinden. Soms kom ik het na maanden pas weer tegen, als het allang niet meer hoeft.

DIGITAL CAMERA

Laatst wilde ik iets lijmen. Maar ik was vergeten, waar ik de lijm had opgeborgen. Ik zocht het hele huis af, trok elke kast of lade open en vond van alles, behalve de lijm. Hoe ik ook zocht en peinsde, de lijm bleef voor mij verborgen. Uiteindelijk hield ik op met zoeken, want wat ik wilde lijmen had niet zo’n haast dat ik er zoveel tijd aan moest besteden. Ik kon mijn tijd wel beter gebruiken.
Een dag later vond ik -zoals gewoonlijk- bij toeval de lijm. Ik trof het vlak voor mijn neus, op een plank in de boekenkast. Verheugd over deze vondst, wilde ik er direct mee aan de slag. Maar nu stuitte ik op een volgend probleem: wat wilde ik ook weer lijmen? Ik kon het me niet meer herinneren. In gedachten ging ik terug naar de situatie van voorheen, toen ik dit klusje wilde klaren. Maar ik kwam er niet op. En tot op heden weet ik het nog niet.
Laatst was ik op een feestje. Er was gezelligheid, er was muziek, er was een kampvuurtje, en er was wijn. Toen ik in de late uurtjes naar huis ging, was ik me welbewust van een glaasje teveel. Maar ik woonde vlakbij, het was stil op straat, dus ik waagde het er op. Ik startte de auto en reed met matige snelheid en zo zorgvuldig mogelijk in de richting van mijn huis. Onderweg seinde een tegenligger met zijn lichten. Ik vermoedde een politie-controle en besloot een andere route te kiezen. Je moet de kat niet op het spek binden. Na een straatje om kwam ik bij mijn huis, tevreden over de avond en over de probleemloze rit. Ik zette de motor af en wilde de lichten doven, toen ik ontdekte, dat mijn lichten helemaal niet waren ontstoken. Oeii, vergeten.
Ik vertelde het voorval aan mijn volwassen zoon. Deze reageerde geruststellend: “Dat heeft niets met je leeftijd te maken hoor, gewoon een gevalletje Korsakoff.”

DIGITAL CAMERA

Advertenties

~ door Ineke op 18 juni 2014.

4 Reacties to “OUDERDOMSCULTUUR”

  1. Foei! Niet meer doen hoor!

  2. Dat is snel! Jij hebt vast geen last van dit soort dingen.

  3. Ik was al bang dat alleen mannen van boven de zestig last hebben van korte vergeetachtigheid voordat een naam weer te binnen schiet. Maar ik kan je geruststellen jouw naam ben ik nog nooit vergeten en gaat er altijd een “lichtje” branden?! Johnny

  4. Jouw naam ben ik ook nooit vergeten. Vroeger zong ik altijd “my heart belongs to Johnny”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: