Ontmoetingen op de openbare weg

SAM_3879

Tijdens mijn ochtendwandeling met de kleine Bertje zag ik in de verte een man aankomen, die een loslopende herder bij zich had. Bertje had het ook gezien en ging, een beetje afwachtend, op zijn kontje zitten. De man gooide steeds een stok voor zich uit, die dan door de vitale herder werd opgehaald en voor de voeten van zijn baasje werd neergelegd. Aldus spelend kwamen ze dichterbij. De man droeg wel een riem bij zich, wat gewoonlijk betekent, dat de baas zijn hond aanlijnt, zodra er een soortgenoot in het vizier komt. Dat deed deze man echter niet. Bert en ik bleven staan en wachtten af, wat er ging gebeuren. Op het moment, dat de herder ons in de gaten kreeg, werd Bertje onrustig en kroop weg achter mijn kuiten. De herder nam een run en vloog Bertje aan, die rondjes om mijn benen rende, waardoor ik geen kant meer op kon. De herder genoot van dit spel en werd op geen enkele manier door zijn baas gecorrigeerd. Verbaasd keek ik de man aan, terwijl ik van alles deed om de hond van Bertje af te houden. De man zei op agressieve toon: “Er zijn nog meer plekken om te gaan wandelen hoor”  en trok zich niets aan van de voortdurende aanvallen. “Ik woon hier”, antwoordde ik. “Ja, ik ook!” beet de man mij toe. Natuurlijk had ik kunnen zeggen, dat hondenbezitters verplicht zijn om hun huisdier aangelijnd te houden op de openbare weg. Maar van iemand, die zo onredelijk reageert, terwijl hij zelf fout zit, kun je weinig positiefs verwachten. En Bertje zou van zo’n discussie al helemaal niet gelukkiger worden. Psychopaten zijn onder meer te herkennen aan gebrek aan empatisch vermogen en gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel. De man liep door zonder zich nog om  de situatie te bekommeren en zijn hond ging hem achterna.
Terwijl ik me nog druk maakte, leek Bertje het voorval al te zijn vergeten en hij huppelde snuffelend van boom tot boom. Op onze wandeling kwamen we nog vijf keer een hond met zijn baasje tegen, allemaal aangelijnd. Terwijl het ene baasje de hondjes gelegenheid gaf om elkaar te besnuffelen, trok het andere baasje zijn hondje een andere kant op. Laat ik dus die ene gefrustreerde idioot maar vergeten en me verheugen over al die andere aardige mensen, die beter omgaan met de consequenties van een samenleving.
En de hondjes, die hebben daar allemaal zo hun eigen mening over.

Advertenties

~ door Ineke op 26 november 2013.

2 Reacties to “Ontmoetingen op de openbare weg”

  1. Helemaal gelijk, maar toch kan zoiets je danig dwars blijven zitten. Omdat het zo heel erg tegen je gevoel voor eerlijkheid en rechtvaardigheid ingaat. Het geeft je zo’n rotgevoel, ondanks dat je zo’n persoon in de juiste hoek neer kunt zetten.

    Enfin, gelukkig heeft Bertje er niets van op gelopen, dat is maar het belangrijkste!

  2. Dat is waar. Uiteindelijk was het de reactie van Bertje zelf, die maakte dat ik het voorval kon relativeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: